Insulinooporność (IO) to stan obniżonej wrażliwości tkanek na działanie insuliny. Insulina jest hormonem wydzielanym przez trzustkę, odpowiedzialnym za regulację poziomu cukru we krwi. Prowadzić może ona do rozwoju cukrzycy tylko 2 lub innych chorób. Jest składową tzw. zespołu metabolicznego. Często występuje u osób otyłych. Przyjrzymy się dzisiaj bliżej powiązaniu insulinooporności i bezdechu sennego.
U wszystkich badanych osób poza wskażnikami bezdechu zmierzono stężenie cukru i insuliny we krwi na czczo oraz wyliczano wskaźnik HOMA-IR (tzw. wskaźnik insulinooporności). Wyniki zostały poddane analizie statystycznej.
W pierwszej kolejności zaobserwowano dobrze znaną korelacje: IO ewidentnie zwiększa się wraz z otyłością oraz wiekiem osób badanych. Dokładniejsza analiza wykazała, że istnieje także niezależne powiązanie wskaźnika AHI oraz minimalnego nasycenia krwi tlenem. Zależność ta występuje niezależnie od wieku i nadwagi. Statystycznie każdy kolejny bezdech na godzinę snu zwiększał u osób badanych stężenie insuliny i wskaźnik HOMA-IR o 0,5%.
Przyczynę zwiększenia insulinooporności postrzega się w stresie tkankowym związanym z niedotlenieniem oraz z nadmiernym pobudzeniem układu współczulnego. Zwiększają one ryzyko nietolerancji glukozy, insulinooporności i podniesienie wolnego kwasu tłuszczowego we krwi. To wszystko wpływa także na zwiększenie ryzyka naczyniowego i nadciśnienia.
Tak więc w przypadku pierwszych problemów z insulinoopornością (czy nie daj boże z cukrzycą typu 2) bezwzględnym wskazaniem obok pozbycia się nadmiernych kilogramów powinno być także podjęcie leczenia bezdechu sennego. Takie same wskazanie będzie przy nadciśnieniu lekoopornym.
…W moim przypadku tj cukrzyca typu I – (insulinozależna) pierwszy tydzień używania CPAP spowodowal spadek zapotrzebowania na insulene o ok 5-10 %.
PZDR Maciek